Að klappa eða klappa ekki: „Sjálfsögðu á að klappa. Það vekur þá sem sváfu á sýningunni“

Elísa­bet Welding Sigurðar­dóttir vakti at­hygli fyrir skemmti­lega pæl­ingu á Twitter:

„Leik­hús­fólk hefur rætt þennan sið hjá á­horf­endum að klappa í lok sýn­ingar og vilja mörg hver að þetta verði af­lagt. Þetta er vinnan þeirra. Ef þú klappar fyrir kassa­starfs­manni, lög­fr. og hjúkr­unar­fr. þá er rétt­lætan­legt að klappa eftir leik­sýn­ingu. Þetta er pæl­ing.“

Skiptar skoð­anir eru klár­lega um málið, en eins og áður sagði þá hefur tíst Elísa­betar fengið mikla at­hygli; og fólk hefur brugð­ist við tíst­inu á ýmsan hátt.

Björn Leví Gunnars­son alþing­is­maður bendir á að einu sinni hafi það verið til siðs að klappa eftir lend­ingu í flug­vél.

Sumir vilja ein­fald­lega að klappað verði sem mest, og af nán­ast öllu til­efni.

Athuga­semd Tómasar Frosta Sæmunds­sonar vegna máls­ins er hnyttin og telst klár­lega rétt­mætt sjón­ar­mið og skemmti­legur vink­ill á pæl­ingu Elísa­betar um klapp eða ekki klapp í leik­húsum:

„Meira bullið, sjálf­sögðu á að klappa. Það vekur þá sem sváfu á sýn­ing­unni.“