2019 | Birtingur útgáfufélag ehf | k.t. 620867-0129 | VSK.nr 11788 | Síðumúla 28 | Allur réttur áskilinn. Notkun á efni miðilsins er óheimil án samþykkis.

Holdsveiki íslenskra stjórnmála

Hann hefur notað þjóðernishyggju til að afla sér fylgis. „Daðrað“ við útlendingaandúð. Orðið uppvís að kvenhatri og níði um minnihlutahópa. Reynt að hindra framgang frumvarps um þungunarrof sem á að tryggja konum yfirráð yfir eigin líkömum.

Og nú á dögunum gerðist svolítið sem tók allan vafa af því hvers konar flokkur hann er þegar formaðurinn fór fram á við forsætisráðherra að frumvarp um kynrænt sjálfræði, sem er réttarbót fyrir trans- og intersexfólk, yrði tekið af dagskrá þingsins: Að Miðflokkurinn er í raun ekkert annað en öfgafullur hægriflokkur.

Á undanförnum árum höfum við horft upp á uppgang slíkra flokka víða um heim. Flokka sem gera í því að höfða til lægstu hvata kjósenda meðal annars með því að ala á ótta, fáfræði og sundrungu. Hvort sem litið er til landa eins og Frakklands, Austurríkis, Ungverjalands, Hollands, Svíþjóðar, nú, eða auðvitað Bandaríkjanna, sem eru í heljargreipum forseta sem keyrir á herskárri þjóðernishyggju og útlendingahatri og ræðst leynt og ljóst gegn minnihlutahópum, þá má sjá hvar slíkum öflum hefur verið að vaxa ásmegin. Á síðustu árum hafa íslenskir stjórnmálaflokkar almennt séð ekki viljað feta út á þessa braut og þeir fáu flokkar sem það hafa gert hafa náð litlum vinsældum. Eða þar til Miðflokkurinn kom til sögunnar 2017 og fékk sjö fulltrúa kjörna á þing.

„… nú þegar gríman er endanlega fallin blasir við ófögur ásjóna fyrsta öfgahægriflokksins á Alþingi.

Til að byrja með virtist Miðflokkurinn ætla að verða eins og hver annar gamaldags afturhaldsflokkur á þjóðernislegum nótum en með tímanum hefur málfutningur hans orðið ýktari og ýktari og nú þegar gríman er endanlega fallin blasir við ófögur ásjóna fyrsta öfgahægriflokksins á Alþingi. Og það er eins og þingmenn hans uni sér vel í því hlutverki. Þeir hafa ekki sýnt minnstu merki um iðrun eftir Klaustursmálið. Virðast ekki hafa dregið af því nokkurn lærdóm. Þvert á móti er eins og þeir hafi versnað og séu að reyna að marka flokknum sérstöðu með því að stunda popúlistapólitík af verstu og ódýrustu gerð. Eins og þeir vilji svamla í leðjunni. Hvað annað er hægt að segja um flokk með formann sem leggst svo lágt að reyna að víla og díla með mannréttindi trans- og intersexfólks, undirokaðs hóps í samfélaginu til þess eins að tefja þinglok?

Ljósið í myrkrinu er að á meðan Miðflokkurinn gengur sífellt lengra í þeirri ógeðfelldu vegferð sem hann hefur lagt upp í fjarlægist hann sífellt meira hina flokkana. Hann er að verða hornreka á þingi. Einangrað stjórnmálaafl sem aðrir flokkar vilja ekki snerta á. Eins konar holdsveiki í pólitíkinni. Og á meðan svo er þá eru litlar líkur á að hann komist nokkurn tímann í ríkisstjórn. Sem er vel. Því flokkur sem stýrist af jafnskæðri hugmyndafræði og Miðflokkurinn á ekkert erindi í áhrifa- og valdastöðu. Hann er betur geymdur þar sem hann er í dag. Á útjaðri íslenskra stjórnmála.

Ekki missa af þessum

Annað áhugavert efni

Nýjast á Mannlíf.is