Páll segir engan fæðast í röngum líkama:„Hlutverkaleikur er barnagaman sem sumir vaxa ekki upp úr’’

„Full­orðið fólk má gera hvað það lystir við lík­ama sinn, tor­tíma honum ef því er að skipta. En það er ábyrgð­ar­hluti af fólki, sem á að heita full­orðið, að telja ung­mennum trú um að hægt sé að fæð­ast í röngum lík­ama,’’ skrifar Páll Vil­hjálms­son, blaða­maður og kenn­ari, í nýrri blogg­færslu sinni. Færslan hefur vakið hörð við­brögð og reiði meðal fólks en þar segir kenn­ar­inn, löngun til þess að vera annað kyn en maður fæð­ist, allt annað en að fæð­ast í röngum lík­ama.

„Til að ein­stak­lingur fæð­ist í röngum lík­ama þarf með­vit­undin að verða óháð lík­am­anum. En með­vit­und utan lík­ama er ekki til. Með­vit­undin gerir fólk lif­andi. Án með­vit­undar er mað­ur­inn sof­andi/með­vit­und­ar­laus eða hrein­lega dauður.

Með­vit­undin skapar upp­lifun. Einhver getur verið tík án þess að vera gelt­andi; annar ljón­styggur en samt ekki fer­fætlingur. Maður getur verið lús­ið­inn en ekki skor­dýr.

Mörgum finnst lík­ami sinn ekki nógu stæltur eða grannur; brjóstin of lítil eða mann­dóm­ur­inn væskils­legur. Óánægja með lík­amann og lík­ams­parta er við­tek­inn þáttur í menn­ing­unni og snar þáttur í efna­hags­kerf­inu. Marg­vís­leg fegrun, húð­flúr, lík­ams­rækt, megrun og lýta­lækn­ingar velta millj­örðum,’’ skrifar kenn­ar­inn. Þá segir hann óaft­ur­kræfar aðgerðir og lyfja­með­ferðir vara fyrir lífs­tíð. „Hlut­verka­leikur er barna­gaman sem sumir vaxa ekki upp úr. Það hafa alltaf verið til kven­legir karlar og karl­mann­legar konur. En hug­mynda­fræðin, blekk­ingin, um að fæð­ast í röngum lík­ama fær sumt ungt fólk til að gang­ast undir óaft­ur­kræfar aðgerðir og lyfja­með­ferð. Löngun er ein í dag en önnur á morgun. Ekki síst hjá ungu fólki. Óaft­ur­kræf inn­grip í lík­amann vara fyrir lífs­tíð. 

Þeir sem telja sjálfum sér trú um að vera í röngum lík­ama eru í reynd að segja með­vit­und­ina og lík­amann sitt­hvað. Ef með­vit­undin er ekki lík­am­leg og nátt­úru­leg hlýtur hún að vera yfir­nátt­úr­leg, guð­leg. En þá færi með­vit­und aldrei í rangan lík­ama. Guð, sam­kvæmt skil­grein­ingu, gerir ekki mis­tök,“ skifar hann að lokum en blogg­færsl­an­una má lesa í heild hér að neðan.

„Ekki hægt að fæð­ast í röngum lík­ama

Staðhæft er að sumir fæð­ist í röngum lík­ama. Að ,,kona“ fæð­ist í lík­ama karls og öfugt; ,,karl“ í kven­lík­ama. En það er ekki hægt. Ástæðan er eft­ir­far­andi.

Við barns­fæð­ingu verður til ein­stak­lingur heill og óskiptur. Með­vit­undin og lík­am­inn eru eitt. Hvernig ein­stak­ling­ur­inn vex og dafnar er háð erfðum ann­ars vegar og hins vegar atlæti. Aðeins and­vana fæddir eru án með­vit­undar. Lifandi fædd börn eru ein óskipt­an­leg heild, lík­ami og með­vit­und. Hvorugt getur án hins verið.  

Ein­stak­ling­ur­inn er annað tveggja karl­kyns eða kven­kyns. Í örfáum til­vikum, vel innan við 1% lif­andi fæddra, eru kynein­kenni óræð. Þau til­vik eru lækn­is­fræði­legt úrlausn­ar­efni.

Til að ein­stak­lingur fæð­ist í röngum lík­ama þarf með­vit­undin að verða óháð lík­am­anum. En með­vit­und utan lík­ama er ekki til. Með­vit­undin gerir fólk lif­andi. Án með­vit­undar er mað­ur­inn sof­andi/með­vit­und­ar­laus eða hrein­lega dauður. 

Með­vit­undin skapar upp­lifun. Einhver getur verið tík án þess að vera gelt­andi; annar ljón­styggur en samt ekki fer­fætlingur. Maður getur verið lús­ið­inn en ekki skor­dýr.

Mörgum finnst lík­ami sinn ekki nógu stæltur eða grannur; brjóstin of lítil eða mann­dóm­ur­inn væskils­legur. Óánægja með lík­amann og lík­ams­parta er við­tek­inn þáttur í menn­ing­unni og snar þáttur í efna­hags­kerf­inu. Marg­vís­leg fegrun, húð­flúr, lík­ams­rækt, megrun og lýta­lækn­ingar velta millj­örðum.

Full­orðið fólk má gera hvað það lystir við lík­ama sinn, tor­tíma honum ef því er að skipta. En það er ábyrgð­ar­hluti af fólki, sem á að heita full­orðið, að telja ung­mennum trú um að hægt sé að fæð­ast í röngum lík­ama.

Löngun til að vera annað kyn en manni var úthlutað við fæð­ingu er allt annað. Drengur getur hagað sér eins og stúlka og stúlka eins og drengur. Hlut­verka­leikur er barna­gaman sem sumir vaxa ekki upp úr. Það hafa alltaf verið til kven­legir karlar og karl­mann­legar konur. En hug­mynda­fræðin, blekk­ingin, um að fæð­ast í röngum lík­ama fær sumt ungt fólk til að gang­ast undir óaft­ur­kræfar aðgerðir og lyfja­með­ferð. Löngun er ein í dag en önnur á morgun. Ekki síst hjá ungu fólki. Óaft­ur­kræf inn­grip í lík­amann vara fyrir lífs­tíð. 

Þeir sem telja sjálfum sér trú um að vera í röngum lík­ama eru í reynd að segja með­vit­und­ina og lík­amann sitt­hvað. Ef með­vit­undin er ekki lík­am­leg og nátt­úru­leg hlýtur hún að vera yfir­nátt­úr­leg, guð­leg. En þá færi með­vit­und aldrei í rangan lík­ama. Guð, sam­kvæmt skil­grein­ingu, gerir ekki mis­tök.“