Vinslit Davíðs og Jóns Steinars: ,,Hann hætti að tala við mig“

Jón Steinar Gunn­laugs­son, lög­maður og fyrr­ver­andi hæstar­rétt­ar­dóm­ari, er nýjasti gest­ur­inn í podcasti Sölva Tryggva­sonar. Jón Steinar seg­ist í þætt­inum ekki hafa heyrt í Davíð Oddssyni í langan tíma, lík­lega vegna þess að Davíð hafi verið ósáttur við skoð­anir hans:

,,Við höfum ekki talað saman í meira en ár. Hann hætti bara að tala við mig og hefur lík­lega farið í fýlu út í mig. Hann hefur ekki feng­ist til að segja mér hvað veldur þessum vinslitum. Kannski af því að ég lét ég í ljósi andúð mína á með­ferð hæsta­réttar á broti þar sem banka­menn voru dæmdir umvörpum í fang­elsi fyrir umboðs­svika­brot. Það eru skil­yrði fyrir slíkum brotum að menn hafi haft til­gang til auðg­unar. Ég skrif­aði um þetta og einn af þeim sem voru tengdir Arion­banka, Ólafur Ólafsson, leit­aði til mín og ég skrif­aði álits­gerð um þann dóm, þar sem ekki stóð steinn yfir steini og brot­inn réttur á sak­born­ingi. Ég held, þó að ég viti það ekki fyrir víst að Davíð, gamli vinur minn, hafi alls ekki verið hrif­inn af þessu,” segir Jón Steinar og bætir við: 

En mér er alveg sama, af því að ég lifi fyrir lög­fræð­ina mína og mína eigin sann­fær­ingu. Ég má ekki byrja að gefa afslátt á minni betri vit­und. Ég hef alltaf tekið það hlut­verk alvar­lega að vera lög­fræð­ingur og dóm­ari og að starfa við að verja rétt­indi borg­ar­anna. Það hefur þýtt það að ég hef oft gagn­rýnt Davíð í gegnum tíð­ina, bæði á póli­tískum for­sendum og öðrum, þó að það hafi nú aldrei valdið vinslitum fyrr en núna. En ég var til dæmis alls ekki hrif­inn af því þegar hann lét Reykja­vík­ur­borg reisa veit­inga­stað uppi á Öskju­hlíð­inni á sínum tíma, þegar Perlan var byggð. Hvaða bull er það að Reykja­vík­ur­borg sé að reka veit­inga­stað í Öskju­hlíð? Eða þegar hann ætl­aði að láta íslenska ríkið gang­ast í rík­is­á­byrgðir fyrir skuld­bind­ingar Íslenskrar Erfða­grein­ingar. Þetta er einka­fyr­ir­tæki. Hvaða rugl er það? Eða þegar hann var að banna einka­fyr­ir­tækjum að eiga hlut í fjöl­miðlum. Þá skrif­aði ég grein í Morg­un­blaðið sem hét: ,,Ég styð frelsið”. Lífs­hug­sjón mín er sú að við búum í sam­fé­lagi að við séum frjálsir ein­stak­lingar. Að við eigum að vera frjáls til athafna, en bera svo ábyrgð á því sem við erum að gera. Þetta eru mínar grund­vall­ar­skoð­anir og það að halda mig við þessar hug­sjónir hefur oft kostað mig vand­ræði. Það er oft verið að reyna að gera eitt­hvað annað úr mér en ég er. Ég er hug­sjóna­maður, bæði í póli­tík og lög­fræði. Og ef að Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn er ekki að breyta rétt, þá fær hann engan stuðn­ing hjá mér. Ég neita að láta flokka mig í eitt­hvað lið.”