Þriðjudaginn 6. janúar 1957, myrti Sigurbjörn Ingi Þorvaldsson unnustu sína, Concordíu Jónatansdóttur með rifli í eldhúsi Garðyrkjuskólans á Reykjum í Hveragerði. Í fyrstu hlaut Sigurbjörn 12 ára dóm fyrir morðið en Hæstiréttur þyngdi dóminn í 16 ár.
Það var rétt fyrir hádegi, sunnudaginn 6. janúar árið 1957 að Sigurbjörn Ingi, vinnumaður í Garðyrkjuskólanum fór til Hveragerðist til að hitta mann sem hann hafði vitneskju um að ætti riffil. Fékk hann riffilinn lánaðan með því að ljúga því til að hann þyrfti að aflífa fótbrotinn kálf. Maðurinn lánaði Sigurbirni riffilinn með þremur skotum í. Sigurbjörn þurfti aðeins eitt þeirra.
Sigurbjörn fór þá aftur í Garðyrkjuskólann á Reykjum og borðaði hádegisverð með nemendum og starfsfólki skólans. Fólki brá við að sjá hann með riffilinn en hann róaði það með því að segja ekki eiga skot í hann. Sigurbjörn og unnusta hans, Conkordía höfðu verið á dansleik kvöldið áður, í bænum en enginn hafði tekið eftir óeðlilegri hegðun hans. Conkordía var nemandi í skólanum en þau höfðu þekkst í rúmt ár.
Sigurbjörn kláraði matinn og tók svo eina skák við annan mann í sal skólans en hann þótti nokkuð lunkinn skákmaður og var vel liðinn meðal fólks á svæðinu. Eftir skákina reis hann á fætur, tók riffilinn í hönd og gekk inn í eldhús skólans. Voru þar fyrir nokkrar konur en Concordía var ein þeirra. Sigurbjörn spurði ráðskonuna sem þar var, hvort nokkuð vantaði mjólk úr fjósinu. Þá gekk hann upp að unnustu sinni og beindi orðum sínum að henni:„Jæja, Día mín.“ Svo beindi hann rifflinum að kvið hennar og tók í gikkinn. Gekk hann svo í herbergi sitt í rólegheitunum og lokaði að sér. Lést Concordía fljótlega eftir að skotið reið af. Klukkutíma síðar var Sigurbjörn handtekinn af sýslumanni Árnesinga, Páli Hallgrímssyni.
Concordía, sem var einungis 19 ára er hún lést, hóf nám við skólann ári áður en Sigurbjörn var vinnumaður við skólann. Játaði hann morðið strax en gaf aldrei upp ástæðuna. Talið var að megn afbrýðisemi hans hafi átt þar þátt í máli. Þá hafði hann verið undir áhrifum samfleytt í nokkra daga fyrir morðið og sofið lítið, var það talið eiga sinn þátt í ákvörðun hans um að myrða unnustu sína. Eftir að hafa sætt geðrannsókn á Kleppi í sjö mánuði, var hann talinn sakhæfur.
Sigurbjörn hafði reyndar þjáðst af þunglyndi síðasta hálfa árið og reynt að fremja sjálfsvíg með því að innbyrða Lýsol, sem er sterkt efni sem notað er í sápur. Tókst þá að koma honum til læknis í tæka tíð. Síðustu mánuðina fyrir morðið hafði fólk þó tekið eftir því að hann virtist rólegur og í essinu sínu.
Í Morgunblaðinu frá árinu 1957 er vitnað í skýrslu dr. Helga Tómassonar: „Almenn taugakerfisrannsókn er eðlileg, einkanlega skal tekið fram, að ekki eru neinir Keith Flachs hringir í augunum né önnur einkenni, sem bent gætu til svonefndra Hepato. Álit mitt á Sigurbirni Inga Þorvaldssyni er þetta: Hann er hvorki fáviti né geðveill í venjulegum skilningi, en haldinn tímabundinni drykkjusýki, dipsomani. Hann hefir vefrænan taugasjúkdóm. Við langa athugun á geðspítala, komu engin geðveikisheilkenni fram hjá honum, en fimm sinnum má telja, að um nokkrar geðlagssveiflur hafi verið að ræða svipaðar þeim, sem koma fram hjá periodiskt drykkjusjúkum mönnum, sveiflur sem ef hann hefði verið utan spítala, sennilega hefðu valdið því að hann hefði farið að neyta áfengis. Maðurinn virðist fyllilega vita hvað honum hefir orðið á og skilja viðbrögð þjóðfélagsins.“
Sigurbjörn hlaut 12 ára dóm fyrir morðið en eftir að málið var áfrýjað þyngdi Hæstiréttur dóminn og bætti við 4 árum til viðbótar. Var það lengsti dómur sem nokkur hafði hlotið á Íslandi um árabil. Sigurbjörn lést árið 1995.
Athugasemdir