Á meðan við sváfum …

SÍÐAST EN EKKI SÍST
Eftir / Stefán Pálsson

Fyrir þremur mán­uðum síðan greind­ist fyrsta COVID-smitið á Íslandi. Um þær mundir var heims­far­ald­ur­inn að stinga sér niður í hverju land­inu á fætur öðru í okkar heims­hluta og upp frá því fór öll okkar til­vera og allir frétta­tímar að snú­ast um smit­tíðni, hjarð­ó­næmi, sam­komu­bönn, deilur um nyt­semi önd­un­ar­gríma og mis­ráðin lækn­inga­ráð Banda­ríkja­for­seta.

Frétt­irnar af COVID-far­aldr­inum hafa rutt öllu öðru úr erlendum fréttum, auk þess sem helstu fjöl­miðlar hafa kapp­kostað að kalla frétta­menn sína heim frá afskekktum svæðum sem við­bragð við sótt­inni. Átaka­svæði sem dag­lega var fjallað um í blöðum og ljós­vaka­miðlum virð­ast horfin sjónum okkar. En jörðin heldur nú samt áfram að snú­ast.

Ísra­els­stjórn er stað­ráðin í að nýta sér ringul­reið heims­far­ald­urs­ins út í ystu æsar. Þrátt fyrir fúa­fen spill­ingar og mútu­þægni hefur Net­anyahu enn tek­ist að hanga á völdum í land­inu. Engin von er til þess að nokkur þau stjórn­mála­öfl kom­ist þar til áhrifa sem nálg­ast það að geta stuðlað að friði. Til þess eru væn­i­sýkin og fas­ism­inn orðin of rót­gróin í Ísrael.

Hin nýja rík­is­stjórn stefnir að því í sumar að inn­lima stóran hluta Vest­ur­bakk­ans og kippa þannig fót­unum undan ríki Palest­ínu­manna. Þau áform njóta fullrar bless­unar Banda­ríkja­stjórnar, sem jafn­framt gefur sam­þykktum Sam­ein­uðu þjóð­anna langt nef með því að færa sendi­ráð sitt til Jer­úsalem.

Ef svo fer sem horfir mun heims­byggðin í júlí­mán­uði – ef hún verður vöknuð úr COVID-rot­inu – fylgj­ast með þung­vopn­uðum Ísra­els­her valta yfir örvænt­ing­ar­fulla og vopn­lausa Palest­ínu­menn og skilja þá eftir með ein­angr­aðar land­spildur afmörk­uðum af múrum og veg­ar­tálmum. Eina afleið­ing þessa getur verið sú að breyta palest­ínsku þjóð­inni í rétt­lausa und­ir­stétt í eigin landi.

Það eru síð­ustu for­vöð að bregð­ast við áður en þessi dap­ur­lega fram­tíð­ar­sýn raun­ger­ist. Alþjóða­sam­fé­lagið verður að láta í sér heyra og þar er sér­lega rík ábyrgð okkar, sem við­ur­kenndum Palest­ínu sem sjálf­stætt ríki langt á undan nágranna­þjóð­unum.

Viltu birta pistil á man.is? Sendu okkur línu.