Minnist vinkonu sinnar sem féll fyrir eigin hendi: „Ég trúi því að þögnin geri vitorðsmenn“

Rit­höf­und­ur­inn Valerio Gargiulo minn­ist vin­konu sinnar sem tók sitt eigið líf, á fal­legan hátt á Facebook. Skrifaði hann í raun hug­vekju um sjálfs­víg.

Valerio Gargiulo er ítalsk-íslenskur rit­höf­undur sem heldur úti Facebook-síðu þar sem hann skrifar færslur um efni sem hafa jákvæða merk­ingu, eða fréttir sem hvetja les­endur til að lifa vel. Í nýlegri færslu skrifar hann hug­vekju um sjálfs­víg og minn­ist í leið­inni vin­konu sinnar, Selenu sem féll fyrir eigin hendi fyrir mörgum árum. Valerio gaf Mannlífi góð­fús­legt leyfi til að birta færsl­una:

„Á síð­asta ári hef ég heyrt um marga á Íslandi sem hafa framið eða reynt að fremja sjálfs­víg. Bræður vina. Börn vina. Frændur vina. Vinir vina. Ég velti því fyrir mér hvort nóg sé gert til að hjálpa þessu fólki sem á í erf­ið­leikum með lífið.

Ég trúi því að þögnin geri vit­orðs­menn. Ég tel að meira þurfi að gera. Svo mörg dauðs­föll, en engin áþreif­an­leg lausn. Þessu fólki þyrfti að hjálpa.

Stundum les ég fréttir sem vekja athygli á auka­vanda­málum. Sjálfs­víg eru alvar­leg vanda­mál sem þarf að taka á vand­lega.

Við veltum fyrir okkur hvers vegna það eru svona mikil óþæg­indi í líf­inu? Ætli það sé ekki bara lofts­lagið og dimmir vetr­ar­mán­uðir. Und­an­farin ár á Íslandi hefur lofts­lagið ekki verið eins kalt og áður.

Ég tel að það sé of mikið afskipta­leysi í þessu málum. Að tala ekki um það er engin lausn. Það verður að hlusta á fólk, hvetja, hlúa að, fylgja, vernda. Ég held að fjöl­skyldur einar og sér geti ekki hjálpað ást­vinum sínum. Mjög oft eru fjöl­skyldur þjak­aðar af sekt­ar­kennd og velta því fyrir sér hvort þær hafi ekki getað komið í veg fyrir sjálfs­vígið. Það er mik­il­vægt að sætta sig við þá stað­reynd að þú getur ekki tekið ábyrgð á lífi ann­ars full­orð­ins manns.Enginn fremur sjálfs­morð vegna þess að hann vilji deyja. Þetta fólk vill stöðva sárs­auk­ann. Þegar fólk fremur sjálfs­morð lam­ast hugsun þess, lausnir við meinum virð­ast fáar eða engar. Hug­ar­á­stand þeirra er örvænt­ing­ar­fullt og örvænt­ingin gegn­sýrir alla and­lega hæfi­leika þeirra.Fyrir mörgum árum framdi kær vinur sjálfs­morð. Vinkona mín var fal­leg stelpa. Hún hét Serena og er stúlkan á mynd­inni. Nokkrum mán­uðum fyrir sjálfs­víg hennar hitt­umst hún, ég og fleiri vinir til end­ur­fundar. Hún virt­ist glöð í mínum augum. Samt stökk Serena af svöl­unum heima hjá sér. Þegar ég frétti dauða hennar var ég að vinna á skemmti­ferða­skipi sem skemmti­kraftur fyrir börn og ég var í Karí­ba­haf­inu. Ég gat ekki verið við jarð­ar­för hennar. Ég mun alltaf minn­ast ynd­is­legrar vin­konu minnar Serenu.“

Serena lést langt fyrir aldur fram.